Let it be…

 „Pozwólmy ludziom być szczęśliwymi według ich własnego uznania..”

- Bolesław Prus –

Od dawna już marzyło mi się znaleźć czas na artystyczne zakładki do książek z dziełami Alfonsa Muchy – artystę geniusza, którego wielbię i kocham za to jak widział i rysował świat..

Grafiki kobiet w stylu belle époque – wyidealizowana postać pięknej kobiety otoczonej naręczem kwiatów i liści, symbolami i arabeskami..

Secesja.. fin de siècle.. Rozkosz.. :D

Możecie wierzyć lub nie, ale muszę się przyznać, że kiedy byłam kilkuletnią dziewczynką – nie miałam jeszcze żadnego pojęcia o istnieniu dzieł cudownego Pana Alfonsa.. ale moim takim hobby było rysowanie kobiet przedstawiających różne pojęcia.. min. właśnie pory roku.. różne sztuki.. szkolne przedmioty.. itd.. itp..

Moje rysunki co prawda w niczym nie przypominały cudownych grafik o których tutaj mowa, ale trochę to tłumaczy czemu mam do nich tak wielką słabość.. ;)

Jeżeli chodzi o Pana Muchę to zawsze brak mi słów..

Zatem przemówię do Was tutaj po prostu obrazami.. ;)

‘Poranek’ z serii Pory dnia..

 ‘Południe’ z serii Pory dnia..

‘Wieczór’ z serii Pory dnia..

‘Noc’ z serii Pory dnia..

‘Róża’ z serii Kwiaty..

 ‘Wiosna’ z serii Pory roku..

Na razie jest ich tylko 6 - wybranych z moich ulubionych obrazów - ale jeżeli spodobają się i Wam to jest szansa na powstanie kolejnych.. :)))

P.S.

Zapraszam serdecznie na nowy Eldaniowy profil na FB http://www.facebook.com///#!/EldaniiDecoupage :D

DECOUPAGE :)

Your arms around me feel like home..

„Z krwi innej.. Z innej matki...

lecz złączone masztami

na spokojnym morzu bliskie i dalekie

dwa bliźniacze statki..

Lata wstecz.. w przód.. i odwrotnie..

Tak samo dziurawe jak kompletne bezpowrotnie..

w spokoju szczęśliwe.. w sztormie jednakie..

Bliźniacze dusze.. Płomienie bliźniacze..

Takie same.. Inne takie..

”

Nie uważacie, że kiedy nadchodzi jesień.. kończy się lato ogólna aura skłania do przemyśleń..

Człowiek jakoby z automatu dokonuje wówczas porządków.. podsumowań.. zmian.. może ulepszeń..

dokonuje rachunku sumienia.. podsumowania roku.. być może życia..

Ogólna więc panuje zaduma.. zamyślenie.. rozmarzenie.. czasem rozleniwienie.. wyciszenie..

mmhhmm.. Lubię to.. :D

Dla mnie ten okres ma znaczenie z uwagi na dodatkowy fakt.. Dwa lata temu w moim wszechświecie pojawiła się kometa, która odmieniła moje życie o 180 stopni.. a i od tamtej pory każdego dnia je odmienia.. codziennie inaczej.. codziennie na nowo.. :)))

Okres jesieni i szeleszczących pod stopami liści to właśnie czas, w którym przypominam sobie swoje życie z przed i po..

I zastygam.. w zadziwieniu.. podziwie.. próbie ogarnięcie tematu.. ;)

Takie rzeczy nie zdarzają się w życiu codziennie..

Takie rzeczy zdarzają się w życiu raz..

Przychodzi taka pora, kiedy nie żądasz już niczego..

ani ust..

ani uśmiechu..

ani miękkich ramion..

ani oddechu jego obecności..

Wystarcza, że On jest..

Gatunek – homo sapiens..

„Gdy jesteśmy szczęśliwi, zawsze jesteśmy dobrzy,

ale gdy jesteśmy dobrzy, nie zawsze bywamy szczęśliwi..”

- Oscar Wilde -

Czy wszystkich od czasu do czasu trawi ten sam niepokój..?

A jeśli tak, to czy niepokój ten wynika ze zwykłego przeczucia z nawarstwiającej się w ciągu lat świadomości, że życie jest czymś więcej niż to co tutaj i teraz.. czy z uczucia wyczerpujących się gdzieś tam w środku nas baterii.. 

Czy dla wielu z nas są takie dni, kiedy czujemy się niepewnie.. zaczynamy poszukiwać alternatywnych przeżyć..

Takich chwil w życiu, w których czujemy się jakoś inaczej.. pewniej.. intensywniej.. może nawet twórczo..

Nie wiemy skąd te pozytywne odczucia się biorą.. ani jak przedłużyć ich trwanie..

ale kiedy ustają mamy poczucie niedosytu i zaniepokojenia.. bo życie znów staje się zwyczajne..

Wszyscy jednakowo szukamy w życiu samorealizacji.. i trudno nam pogodzić się z czymś, co ściąga nas na ziemię..

Podobno w swoich podstawowych funkcjach świat działa zgodnie z teorią mechanistyczną, ale w pewnym stopniu reaguje na energię duchową, którą do niego emanujemy..

Podobno wszechświat składa się z energii kinetycznej, która stanowi o nas.. a i odpowiada na nasze oczekiwania.. a odłączenie się od bogatego źródła tej energii przyprawia nas o uczucie słabości.. zagrożenia.. niedosytu..

W obliczu tego niedoboru ludzie dążą do pomnożenia własnych zasobów energii i czynią to w jedyny znany im sposób – przez  ‘kradzież ‘ tej energii innym..

Ta podświadoma rywalizacja leży u podstaw wszelkich konfliktów międzyludzkich..

Te bezwzględne, niezaspokojone wici negatywnej energii snujące się pomiędzy ludźmi podobno mają swoje źródło w postawie egoistycznej, która w ostatnich dziesięcioleciach cechuje niestety coraz większą ilość istot.. ludzkich..

I wije się pomiędzy cząsteczkami tlenu ta choroba, która trawi to całe społeczeństwo.. niszczy od środka – jak ogień piekielny – zawiść.. nienawiść…

I po co to wszystko...
Przecież można inaczej.. lepiej..